Psychatria

Reakcja-człowieka na fakt zakażenia się kiłą może mieć na wstępie charakter niepsychotyczny, w miarę jednak rozwoju procesu chorobowego w ośrodkowym układzie nerwowym dostrzegamy ostre reakcje psychotyczne, wreszcie stany otępienne. Samo zakażenie się kiłą może być źródłem różnego typu reakcji psychicznych. Związane to jest z uzmysłowieniem sobie przez chorego zarówno osobniczych, jak i społecznych skutków choroby. Pojawiają się wtedy najczęściej reakcje depresyjne, hipochondryczne, rzadziej lękowe. Chorzy mogą podlegać również dość charakterystycznym przekształceniom psychologicznym. Obserwować możemy postawę uwzniośleniową, zdarza się również przybieranie postawy nihllizującej, cynicznej. Kiła układu nerwowego charakteryzuje się znaczną złożonością obrazu klinicznego, a wszystkie jej podziały mają charakter etiologiczny. Zgodnie z podziałem Dowżenki przyjmujemy podział zmian kiłowych na kiłę oponowo naczyniową i kiłą miąższową. W grupie pierwszej siedliskiem zmian kiłowych są opony mózgowe i naczynia, w grupie drugiej zmiany powstają w samej tkance mózgowej. Zaburzenia psychiczne ukierunkowane kiła praktycznie rozpoczynają się w drugim okresie kiły (według ogólnego podziału) zespołem nerwicowo-rieurastenicznym. Może się to wiązać z podłożem sytuacyjnym wynikającym z faktu psychicznego przeżycia zakażenia lub może wynikać z toksycznego działania krętków bladych na organizm człowieka. Ta druga możliwość wydaje się bardziej prawdopodobna,, ponieważ zmiany psychiczne, takie jak obniżenie samopoczucia, uciski i bóle głowy, drażliwość, niepokój, lęki ustępują po zastosowaniu właściwego leczenia przeciwkiłowego. W kile oponowo-naczyniowej mogą występować różne typy zaburzeń psychicznych psychotycznych. Należy do nich rzekome porażenie postępujące, charakteryzujące się zmianami otępiennymi, chwiejnością nastroju, epizodami pobudzenia psychicznego, przeżyciami omamowymi i urojeniowymi. Wystąpić może również w tym okresie ostra psychoza kilowa majaczeniowo-zamroczeniowa. Silnym bólom głowy towarzyszy zwykle ostry nocny epizod halucynacyjny z pobudzeniem psychicznym. Dodatkowo mogą się dołączyć napady padaczkowe, epizody lękowe, urojenia samoponiżenia. Rzadziej zdarza się w tym okresie przewlekła psychoza kiłowa omamowo-urojeniowa, zwana także halucynozą kiłowa.