Psychatria

Uczennica, przyjęta na oddział ostrych zatruć w Lublinie z objawami zatrucia, charakteryzującymi się wymiotami, biegunką i bólami brzucha. Ustalono, że chora w dwa dni przed przyjęciem na oddział spożyła smażony grzyb. W czasie pobytu na oddziale rozpoznano na podstawie badań laboratoryjnych i biochemicznych intoksykację jadem muchomora sromotnikowego. Trzynastego dnia leczenia ujawniły się objawy zaburzeń psychicznych psychotycznych. Badający specjalista psychiatra rozpoznał zespół zamroczeniowy z elementami stuporu. Rozpoznanie to spowodowało hospitalizację psychiatryczną. W ciągu pierwszego dnia hospitalizacji w Klinice Psychiatrycznej Akademii Medycznej w Lublinie stwierdzono pełną dezorientację chorej we wszystkich kierunkach, nieukierunkowaną agresywność, objawy echolaliczne i manie-ryzmy. Zanieczyszczała się, nie nawiązywała kontaktu psychicznego z podejmującym badanie lekarzem. Samorzutne wypowiedzi świadczyły o narastającym stanie depresyjnym i jednoczesnym współistniejącym rozkojarzeniu (inkoherencji). W tym okresie chora nie wykazywała własnej aktywności psychicznej, nie utrudniała jednak przeprowadzania podstawowych zabiegów pielęgniarskich. Po kilku dniach obraz psychozy zmienił się. Pacjentka w samorzutnych i wynikających z sytuacji reakcjach wypowiadała treści wulgarne, stała sią agresywna (uderzyła pielęgniarkę). Wypowiedzi chorej i samorzutne i będące reakcją na zadawane pytania były jednocześnie i inkoherentne i nawiązywała w nich do sytuacji (wspominała o zbieraniu grzybów, o matce, o rodzinie). Przez kolejny okres miesiąca trwania psychozy zachowanie sią chorej i jej aktywność charakteryzowały się dużą zmiennością. Po okresie depresji pojawił się stan hipomanii, ujawniły się w krótkim odstępie czasu również zaburzenia świadomości (chora rozbierała się, biegała po łóżkach na sali). Ta zmienność aktywności psychicznej, raz patologicznej raz zbornej psychicznie, była charakterystyczna dla całego późniejszego okresu leczenia psychiatrycznego. W obrazie klinicznym występowały na przemian stany depresyjne i hipomaniakalne z okresowymi wstawkami symptomatologicznymi zaburzeń świadomości. W czterdziestym dziewiątym dniu pobytu w klinice psychiatrycznej chora w stanie pełnego zdrowia psychicznego została wypisana do domu. Leczenie w klinice psychiatrycznej było kontynuacją leczenia prowadzonego w ośrodku ostrych zatruć - specyficznego leczenia psychotropowego nie stosowano. Dane katamnestyczne o chorej uzyskane po wypisaniu w miesiąc, po czterech miesiącach i po roku wykazały, że proces zdrowienia z psychozy egzogennej przebiegał poprzez zespół astenicznohiperestetycznego przewrażliwienia.