Psychatria

Choroby psychiczne wykazują wiele osobliwości w swym przebiegu, przy czym schorzenia o tej samej etiologii i patogenezie wykazują u poszczególnych jednostek przebieg odmienny. O typie przebiegu chorób decyduje wiele czynników, spośród których ważna rola przypada osobowości przedchorobowej pacjenta, czynnikom środowiskowym (urazy psychiczne, warunki bytowe i inne), stosowanemu leczeniu w pierwszym epizodzie choroby, samej hospitalizacji oraz współistniejącym przypadkowym czynnikom wikłającym przebieg psychozy (infekcje, doznany uraz czaszki i inne). Choroba psychiczna może być w życiu człowieka jednym epizodem, po którym odzyskuje on pełną sprawność z okresu przedchorobowego lub wykazuje niewielkie zmiany osobowości wykrywalne jedynie w badaniu psychiatrycznym, ale niedostrzegalne w ocenie społecznego zachowania się chorego, może wykazywać skłonność do nawrotów, epizodów psychotycznych (psychozy okresowe, przebieg remisyjny psychoz endogennych), wreszcie może wykazywać przebieg wyjątkowo niekorzystny (bezemisyjny), prowadzący do zubożenia ogólnej aktywności pacjenta. W tym ostatnim przypadku zachodzi czasem konieczność wieloletniej hospitalizacji pacjenta i zastosowania wobec niego odpowiednich form oddziaływań rehabilitacyjnych wewnątrzszpitalnych i pozaszpitaliiych. Zejściem choroby psychicznej może być więc całkowite wyzdrowienie lub defekt psychiczny, zwany inaczej ubytkiem, pozostałością po chorobie psychicznej. Defekty takie mogą wyrażać się w obniżeniu inteligencji i uczuciowości. Defekty są zwykle skutkiem nieuleczalności schorzeń organicznych mózgu (porażenie postępujące, miażdżyca naczyń mózgowych, zaniki mózgu, przewlekłe zatrucia) lub wynikają z braku sukcesów terapeutycznych w leczeniu psychoz endogennych (przede wszystkim schizofrenii).

Katar imprezy dla firm chirurg stomatolog warszawa