Psychatria

Narasta zobojętnienie w stosunku do potrzeb własnych i wymogów otoczenia, Zmienia się również stosunek uczuciowy do najbliższych osób. Chorzy dawniej kochający rodzinę, troskliwi o nią, obojętnieją, czasem kwestionują autentyczność własnych rodziców, przejawiają nawet wrogi stosunek do nich. W następstwie tych zmian w aktywności psychicznej chorzy nie dbają o swój wygląd zewnętrzny, coraz częściej zaniedbują elementarne zabiegi higieny osobistej. W zachowaniu coraz bardziej przechodzą z pozycji czynnej aktywnego-człowieka do pozycji biernego obserwatora życia. Zmieniają się formy myślenia, stają się one udziwnione, nie nawiązują do realnej sytuacji, są jakby "ponadczasowe", "ponadludzkie". Z czasem wytwory myślenia-autystycznego przybierają postać rezonerską - - charakteryzującą się "pseudofilozofowaniern", niemożnością jasnego precyzowania myśli i wyciągania konkretnych wniosków z określonych przesłanek. Dołączają się: neologizmy do normalnego zasobu słów pacjenta, a więc udziwnione, napuszone i nienaturalne słowa, tworzone przez pacjentów na ich własny użytek, bo nie rozumiane przez otoczenie. Opisane objawy mogą rozwijać się stopniowo i często są wtedy traktowane przez otoczenie jako wyraz lenistwa i krnąbrności a nie jako przejawy choroby. Niekiedy na skutek autystycznych przemyśleń i jakościowo zmienionej aktywności psychicznej chorzy radykalnie zmieniają swoje zachowanie i porzucają dotychczasową prawidłową adaptację społeczną. Mężczyźni np. przechodzą na włóczęgowski i udziwniony tryb życia,, kobiety niejednokrotnie uprawiają prostytucją.