Psychatria

Schizofrenia paranoidalna (urojeniowa). Postać paranoidalna schizofrenii występuje w wieku nieco późniejszym niż postać prosta, zwykle po 22 roku życia. Początek choroby bywa najczęściej powolny, rzadziej nagły. Jeżeli postać paranoidalna wyjątkowo rozpoczyna się ostro, to w pierwszym okresie zachorowania dominują zaburzenia świadomości typu onejroidalnego. Początek psychozy charakteryzuje lęk w dziedzinie życia uczuciowego i interpretacje sensytywne otoczenia. Stopniowo w obrazie klinicznym obok zasadniczych zmian typowych (osiowych) dla schizofrenii zaczynają dominować halucynacje słuchowe i urojenia prześladowcze. Urojenia mogą mieć charakter pierwotny albo wtórnie wynikają z przeżywanych halucynacji słuchowych. Są to najczęściej urojenia prześladowcze. Chory czuje się zagrożony przez urojonych wrogów albo przez jakieś istoty, które nie mają nic wspólnego z tworami żyjącymi i które określa za pomocą różnych neologizmów. Chorzy często wspominają o tym, że ktoś odciąga im myśli, wysysa krew, pali części ciała, elektryzuje (urojenia oddziaływania), w ich ustroju znajduje się jakaś istota, która się porusza i kieruje ich członkami (urojenia owładnięcia). Obok opisanych wyżej treści urojeniowych mogą występować urojenia wielkościowe, niewierności małżeńskiej, czasem hipochondryczne i nihilistyczne. Również świat przeżyć halucynacyjnych jest wyjątkowo bogaty w tej postaci klinicznej schizofrenii. Obok omamów słuchowych można stwierdzić również pojawianie się omamów węchowych i czuciowych. Przebieg schizofrenii urojeniowej może być różny. Obserwowano przypadki postępującego stale defektu psychicznego. Stwierdzano również samoistne zatrzymanie się destruktywnie postępującego procesu, wreszcie widziano dość często przebieg z różnie długimi okresami remisji.