Psychatria

Zatrucie tlenkiem węgla. Tlenek węgla jest jadem krwi, powoduje on wewnętrzne uduszenie komórki tworząc tłenkohemoglobinę w miejsce oksyhemoglobiny. W ostrym zatruciu tlenkiem węgla stwierdzamy zwolnienie tętna, podwyższenie ciśnienia krwi, zaróżowienie twarzy, tętnienie w skroniach, szum w uszach, wymioty, omdlenie, czasem oszołomienie. Ocucenie chorego przebiega na ogół bez objawów psychotycznych, czasem mogą się pojawić zaburzenia psychiczne podobne do upojenia patologicznego. Wyraźne zaburzenia psychiczne występują albo bezpośrednio po odzyskaniu przytomności, albo po przerwie trwającej od kilku godzin do miesiąca. Po tym okresie utajenia wybucha nagle ostra psychoza z głębokimi zaburzeniami świadomości, dezorientacją, podnieceniem psychoruchowym, wyjątkowo tylko z nastrojem depresyjnym. Zwykle psychozę kończy zespół amnestyczno-konfabulacyjny Korsakowa. Doświadczenie kliniczne uczy, że zaburzenia te są przemijające i nie pozostawiają trwałych następstw psychoorganicznych. Podtlenek azotu, gaz używany do krótkotrwałej narkozy, przy wdychaniu może spowodować stany majaczeniowe z wybitnie nasiloną euforią. Omamy wzrokowe, sprzężone najczęściej z czuciowymi, nabierają bardzo często treści seksualnej. Przeżycia omamowe bywają tak plastyczne, że lekarze podający tę narkozę padali ofiarą oskarżeń o nadużycia płciowe. Ołów odgrywa doniosłą rolę w grupie zatruć zawodowych. Przez pierwszy okres wstępny najczęściej spotyka się skargi typu neurastenicznego. Nagle może pojawić się zespół majaczeniowy, poprzedzony napadami padaczkowymi. Zaburzenia psychiczne mają być następstwem spustoszeń wywołanych przez ciężkie zatrucia ołowiem w nerkach, układzie krążenia i w mózgu.